Easy hikes and walks around Baesweiler

De Grube Carl-Alexander was een voormalig steenkolenbergwerk in Baesweiler gelegen in het Aachener Steinkohlenrevier in Noord-Rijn-Westfalen Duitsland. Deze mijn maakt deel uit van de geschiedenis van de zware industrie in de Euregio Maas-Rijn en heeft van het begin van de 20ste eeuw tot halverwege de jaren 70 grote invloed gehad op de economie en het sociale leven van de omgeving. De geschiedenis van Carl-Alexander begint rond 1908 toen de Röchling’sche Eisen und Stahlwerke AG uit Völklingen (Duitsland) en de Société des Aciéries de Longwy uit Frankrijk samen het recht op steenkoolwinning verworven in een gebied van ongeveer 36 km² ten noorden van Alsdorf. De naam Carl-Alexander verwijst naar de voornamen van de twee directeuren van deze staalbedrijven: Carl (Röchling) en Alexander (Dreux) In 1908 begon men met de aanleg van de mijnschachten maar de werken werden vertraagd door geologische uitdagingen zoals zwakke grondlagen en door de Eerste Wereldoorlog. Pas in 1919 en 1921 waren de schachten afgediept en gereed voor de winning waarna de commerciële kolenproductie in 1921 echt van start ging. Voor de aansluiting op het spoorwegnet en het faciliteren van het vervoer van kolen werd in 1925 een spoorverbinding aangelegd. Tot die tijd gebeurde het vervoer vaak nog met gewone wagens wat de logistiek bemoeilijkte. In de jaren dertig en veertig groeide de mijn snel en rond 1938 bereikte Carl-Alexander een jaarlijkse productie van ongeveer 920.000 ton steenkool met een personeelsbestand van circa 2.000 medewerkers. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef de productie doorgaan ook al werkte men onder moeilijke omstandigheden en met gedwongen inzet van buitenlandse arbeidskrachten. Na de oorlog werden de installaties gemoderniseerd wat leidde tot verdere verhoging van de productie. In de jaren 60 werd zelfs de grens van meer dan 1 miljoen ton kolen per jaar overschreden. Door afnemende vraag naar steenkool en economische druk eind jaren 60 kwam de continuïteit van de mijn onder druk te staan. In 1965 werd de exploitatie overgenomen door de Eschweiler Bergwerks-Verein (EBV) om de goede werking te behouden en werkgelegenheid veilig te stellen. Desondanks werden delen van de installatie zoals de kokerei stopgezet en sloopte men onderdelen vanwege kostenbesparing. Een belangrijke stap richting het einde was de aanleg van een verbinding met de nabijgelegen mijn Emil-Mayrisch in Siersdorf waardoor de nog aanwezige kolen op het Carl-Alexander-veld via de andere mijn konden worden gewonnen. Ondanks deze maatregelen werd de kolenwinning op Carl-Alexander op 30 september 1975 definitief beëindigd. De laatste kolen uit het gebied van Carl-Alexander werden vervolgens nog tot 1992 via de Emil-Mayrisch-schachten gewonnen waarna ook die mijn sloot en de actieve steenkoolwinning in de regio geheel stopte. De mijn was in zijn tijd niet alleen een bron van energie maar ook van werkgelegenheid en woon en leefstructuur. Gedurende de decennia zijn rondom de installatie verschillende arbeiderskolonies gebouwd om de werknemers en hun gezinnen te huisvesten. Deze koloniën droegen bij aan de groei en ontwikkeling van Baesweiler van een klein agrarisch dorp tot een sterk gemoderniseerde gemeente. Na de sluiting in 1975 werden de meeste bovengrondse installaties en gebouwen van de mijn afgebroken. Wat bewaard bleef was hoofdzakelijk de grote Bergehalde een kunstmatig opgeworpen heuvel van 80 meter hoogte gevormd door mijnsteen en ander restmateriaal en een van de oude werkhallen die later door een particulier bedrijf werd hergebruikt. Jarenlang bleef de heide-achtige mijn-halde braak liggen totdat vanaf 2002 plannen werden ontwikkeld om het terrein te herbestemmen als recreatief en ecologisch park. De stad Baesweiler organiseerde een landschapsarchitectonische competitie waaruit een concept ontstond om de halde en het omliggende terrein toegankelijk te maken voor publiek met behoud van natuur en waarden van de post-industriële landschapsstructuur. In het kader van de EuRegionale 2008 een regionaal samenwerkingsproject voor ruimtelijke ontwikkeling in de grensstreek werd het voormalige mijnterrein en de halde getransformeerd tot het CarlAlexanderPark een groots recreatie en natuurgebied met wandelpaden uitzichtpunten en belevingsroutes. De ontwikkeling van het park omvatte onder meer de aanleg van een Haldenrundweg (rondweg rond de halde) een Landschaftsader (groene verbindingszone) het Bergfoyer als startpunt en informatiepunt de Schwebesteg (hangbrug) en de Himmelsstiege (trap naar het panorama-plateau). Het park opende officieel in mei 2008 en werd later beloond met de Duitse Landschapsarchitectuurprijs. Tegenwoordig is de halde rijk begroeid met bomen en planten en is een groot deel aangemerkt als natuurgebied en bieden de paden en uitkijkpunten rust recreatie en panoramische vergezichten over de Euregio Maas-Rijn. Het park ligt open en vrij toegankelijk voor bezoekers en verbindt op aantrekkelijke wijze industriegeschiedenis natuurbeleving en vrijetijdsbesteding.

🌉 Schwebesteg – the Suspension Bridge in Carl-Alexander Park The Schwebesteg is one of the most characteristic features of the hiking trail in Carl-Alexander Park near Baesweiler, Germany. The name Schwebesteg means "suspended" or "floating" pedestrian bridge, and that's precisely what you'll find here: a bridge that forms a path above ground level through the trees and forms part of the ascent to the viewing platform on the Bergehalde Carl-Alexander. The Schwebesteg is a suspension bridge, approximately 25 meters long, that begins shortly after leaving the Bergfoyer and then transitions into the Himmelsstiege and the stairs leading to the summit plateau of the large slag heap. The bridge allows you to walk above the forest and the slope halfway up the ascent, creating an experience that is visually and physically different from a regular hiking trail.

🏞️ Carl-AlexanderPark – landscape history and transformation. Carl-AlexanderPark is located on the site of the former Grube Carl Alexander coal mine in Baesweiler, North Rhine-Westphalia, Germany. The mine began extracting coal in 1921 and ceased operations in 1975, with the last mine in the area closing in 1992. The remaining structures, particularly the high bergehalde (mine stone deposits), still dominate the landscape. Between 2002 and 2008, the area was redeveloped as a public park with a landscape architectural design that combines nature, recreation, heritage, and viewpoints. This project was part of the EuRegionale 2008 and has also won regional architecture awards. The park is open and free to enter, combining nature experiences with reminders of the region's industrial history. The route to the top is a hike suitable for most hikers in terms of length and difficulty, yet still offers a sense of adventure. You begin at the striking Bergfoyer (the park's central information and starting point) and walk across a suspension bridge between the treetops, then enter the Himmelsstiege, which takes you over 80 meters of elevation to the viewing platform. The path runs partially above ground through the trees, providing a rewarding climb over the surrounding landscape. The steps are steep but manageable, and there are places along the way to rest and take in the scenery. Once you reach the top, a spectacular panorama of the surrounding Meuse-Rhine Euregio unfolds. On clear days, the view extends across fields, forests, and villages to the horizon. This view emphasizes the contrast between the region's industrial past and its reclaimed natural value as a recreational and natural environment. The plateau is a popular spot for photography, tranquility, and experiencing the spatial scale of the landscape. The climb and the view make the Himmelsstiege one of the biggest attractions of CarlAlexanderPark for hikers and nature lovers.

CarlAlexanderPark is a large recreation and out-of-the-way area in the German town of Baesweiler (North Rhine-Westphalia), near the border with the Netherlands. It is best known for its landscape park, which was created on the site of a former coal mine, and its Bergfoyer (Bergfoyer) as a central starting point for visitors. CarlAlexanderPark is a redeveloped former mining site (Grube Carl Alexander) that now serves as a large-scale nature walking and recreation area. The old coal deposits (heaps/halde) have been transformed into a park with hiking trails, viewpoints, and recreational facilities. The park has several paths and a steep route to an 80-meter-high mountain plateau with views over the Meuse-Rhine Euregion. The halde and surrounding areas have been restored as a nature reserve with unique flora and fauna, and information signs along the path. There are also playgrounds, open spaces, and a youth campsite in the Bergpark at the foot of the halde.

Baesweiler is a very beautiful town

Great starting point

The Baesweiler Chapel, also known as the Sebastianus Chapel, is a charming little chapel in Baesweiler, North Rhine-Westphalia, Germany. It was built between 1880 and 1890 on the site of an older medieval chapel that gave the area its name (Bastwilre/Sebastianusweiler). The chapel is owned by the EBV (Eschweiler Bergwerks-Verein) and is a beautiful place for quiet reflection and historical research.

Because it is beautiful here and there are many things to discover, especially for children!